[ 56 ] احمد بن محمّد بن حامد بن يحيى بلخى ابو نصر احمد بن محمّد بلخى ، از مفاخر محدّثان بزرگ بلخ بود . در جوانى وطنش را به قصد زيارت بيت اللّه الحرام ترك كرد . پس از انجام فرائض حج به بغداد رفت و در آن شهر سكونت گزيد او بنا به خواهش فضلا و طلاب به تدريس حديث پرداخت . ابو نصر از شاگردان حام بن نوح بلخى ، عيسى بن احمد عسقلانى و فتح بن هشام بخارى بوده و رواياتش را از طريق اين بزرگان نقل كرده است . محدّثانى مانند احمد بن جعفر بن خلّال ، محمّد بن مظفر و على بن محمّد سكرى از او رواياتى را نقل كرده‌اند . « 1 » [ 57 ] احمد بن محمّد بن كسرى بلخى ابو الحسن احمد بن محمّد بن كسرى بن يسار بن قيراط بلخى ، از رجال برجستهء شيعهء اماميّه بلخ مىباشد . او تحصيلاتش را در بلخ و نيشابور به پايان رسانيد . مدتى ساكن نيشابور شد و برخى از تأليفاتش را در اين شهر به رشتهء تحرير درآورد ؛ از آن جمله كتابى است در باب دعا . مؤلّف مهج الدعوات مىگويد : من دعاى سامرى را به خط سيد رضى الدّين موسوى ديدم . سيد رضى گفت : من دعاى سامرى را از كتاب قاضى على بن محمّد فزارى يادداشت كرده ، آن را براى ابو جعفر زاهد احمد بن محمّد بن عيسى علوى خواندم . وى گفت : اين دعا را بعضى از ائمة معصومين عليه السّلام در قنوت نماز مىخواندند و اين دعا در

--> ( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 4 ، 437 و نيز ر ك : تاريخ نيشابور ، ص 43 .